Gedwongen hulp bij ernstige psychische problemen

Beschrijving

Als iemand door psychische problemen een gevaar is voor zichzelf of anderen en niet meewerkt aan een behandeling, dan kan diegene gedwongen worden tot een behandeling. Bijvoorbeeld medicatie, therapie of een opname in een GGZ-instelling.

Iedereen kan melden bij de gemeente dat iemand gedwongen hulp nodig heeft. U hoeft dus geen familie of een zorgverlener te zijn.

Bij een gewone procedure beslist de rechter of gedwongen hulp nodig is. Is er direct gevaar en duurt de procedure te lang? Dan kan de burgemeester een crisismaatregel nemen. Zo kan iemand snel behandeld worden. Hiervoor heeft de burgemeester een verklaring nodig van een psychiater.

Voorwaarden

De voorwaarden voor gedwongen hulp bij psychische problemen zijn onder andere:

  • De persoon is een gevaar voor zichzelf of zijn omgeving.
  • De persoon weigert zich te laten opnemen of behandelen.
  • Een psychiater staat achter de gedwongen behandeling.
  • Bij een crisismaatregel: het gevaar voor de persoon of zijn omgeving is zo ernstig dat er geen tijd is voor de gewone procedure.

Aanpak

Zo vraagt u gedwongen hulp voor iemand met psychische problemen aan:

  • Is er sprake van direct gevaar? Bel dan noodnummer 112.
  • Is er geen sprake van direct gevaar?

    • U doet een melding bij de gemeente.
    • De gemeente laat onderzoeken of gedwongen behandeling noodzakelijk is.
    • Een psychiater doet medisch onderzoek.
    • Als de officier van justitie de gedwongen psychiatrische behandeling ook noodzakelijk vindt, dan stuurt hij het verzoek naar de rechter.
    • De rechter beslist.

Bezwaar en beroep

U kunt niet in beroep gaan tegen de beslissing van de rechter voor een gedwongen psychiatrische behandeling. Bij een crisismaatregel van de burgemeester kan dat wel. U kunt binnen 3 weken na de beslissing voor de crisismaatregel in beroep gaan. De crisismaatregel stopt niet als u in beroep gaat.

Stuur door

Stuur dit artikel door

stuurartikeldoor

Data